Z Wikibooks, biblioteki wolnych podręczników. Funkcja fgets () czyta kolejne znaki ze strumienia stream i umieszcza je w tablicy znakowej wskazywanej przez str. Czytanie przerywa, gdy przeczyta size - 1 znaków, natrafi na koniec pliku lub znak końca linii (znak ten jest zapisywany do str ). Na końcu fgets () dopisuje znak '\0'. Budowa budy dla psa - ważne wskazówki Nasi czworonożni przyjaciele podobnie jak i my sami potrzebują zapewnienia Tagi: buda dla psa - wymiary długość budy dla psa szerokość budy dla psa wejście do budy dla psa wysokość budy dla psa Ważny jest też zrównoważony charakter psa i brak agresji. Dlatego też najlepsze małe psy dla dzieci wybieramy spośród terierów, aporterów, płochaczy oraz psów ozdobnych i do towarzystwa. Małe rasy psów dla dzieci: bichon frise, buldog francuski, boston terrier, owczarek szetlandzki, sznaucer miniaturka, west highland white terrier. Wiek dziecka. 4 lata +. 68, 30 zł. zapłać później z. sprawdź. 77,29 zł z dostawą. Produkt: Playmobil Starter Pack Plac budowy z wciągarką linową 70816. kup do 10:00 - dostawa jutro. 1 osoba kupiła. LINK DO SKLEPU Z KARTAMI PRACYhttps://pnauczanka.pl/LINK DO GRUPY Z DARMOWYMI MATERIAŁAMI https://www.facebook.com/groups/426785208375699/Film edukacyjny prz Budowa zewnętrzna ptaka: 1 dziób, 2 głowa, 3 tęczówka, 4 źrenica, 5 górna część grzbietu, 6 małe pokrywy skrzydłowe, 7 barkówki, 8 średnie pokrywy skrzydłowe, 9 lotki trzeciego rzędu, 10 kuper, 11 lotki pierwszego rzędu, 12 podbrzusze, 13 udo, 14 staw skokowy, 15 skok, Liczba wyników dla zapytania „budowa psa”: 6. Nie możesz znaleźć? Zrób własne ćwiczenie! Portal Wordwall umożliwia szybkie i łatwe tworzenie wspaniałych materiałów dydaktycznych. Wybierz szablon. Wprowadź elementy. Pobierz zestaw ćwiczeń interaktywnych i do wydruku. Dowiedz się więcej. Domy dla psów są dość prostymi i przyjaznymi dla budżetu projektami i zwykle mogą być ukończone przez kogoś, kto ma tylko podstawowe umiejętności budowlane. Ich ukończenie zajmie od pół dnia do kilku dni i można je łatwo wykonać za mniej niż 100 USD. Ile potrzeba, aby zbudować domek dla psa? Profesjonalnie zbudowany pies […] Im wyższy jest poziom PSA, tym bardziej prawdopodobne jest, że mężczyzna ma raka prostaty. Z tego powodu każdy nieprawidłowy rezultat badania PSA ( podwyższone PSA) wymaga konsultacji lekarskiej. Niebezpieczeństwo może stanowić zarówno wynik PSA powyżej 200, jak i PSA większe niż 10, dlatego konieczne są dalsze badania. Prawidłowa relacja człowieka z psem wymaga dużej ilości pracy i szkolenia. Dobrze przygotowany do życia szczeniak wyrasta na stabilnego i posłusznego pupila domowego. Dlatego poniżej podpowiemy, jak nauczyć psa posłuszeństwa. Wyszczególnimy pięć praktycznych wskazówek, które przydadzą się każdemu początkującemu posiadaczowi xLfFo. Piaskownica zawsze jest jednym z najbardziej obleganych miejsc na placu zabaw. Piasek pozwala dać dzieciom dać upust kreatywności - można z niego robić babki, budować zamki i przekopywać w nim tunele. Jeśli dysponujemy domem z ogródkiem albo działką, sprawimy dziecku wielką frajdę, montując w nim piaskownicę. Drewnianą lub plastikową piaskownicę możemy oczywiście kupić w sklepie. Producenci oferują modele piaskownic w różnych cenach i rozmiarach. Jednak zbudowanie prostej piaskownicy DIY z drewna nie jest wcale trudne. Miejsce na budowę piaskownicy Piaskownicę najlepiej ustawić w takim miejscu, aby dorośli domownicy mogli mieć dzieci na oku nawet, gdy są w domu. Piaskownica powinna być zatem dobrze widoczna z okna, nie powinny jej zasłaniać np. krzewy albo skalniak. Choć wydawać się może, że w piaskownicy w ogrodzie dziecko jest bezpieczne, lepiej mieć je w zasięgu wzroku na wypadek, gdyby wymyśliło niebezpieczną zabawę, której rodzicielska wyobraźnia nie była w stanie przewidzieć. W upalny dzień długa zabawa w piaskownicy może się skończyć przegrzaniem albo oparzeniami słonecznymi. Dlatego warto wybrać na budowę piaskownicy zacienione miejsce. Ale uwaga - jeśli postawimy piaskownicę pod drzewem, spadające liście lub owoce mogą zanieczyszczać piasek i konieczna będzie jego częstsza wymiana. Aby zapewnić dzieciom bawiącym się w piaskownicy ochronę przed promieniami słońca, możemy zbudować piaskownicę z daszkiem albo zamontować obok duży ogrodowy parasol. Jakie deski do piaskownicy? Do budowy piaskownicy nadają się zwykłe deski sosnowe. W sieci można znaleźć nawet instrukcje budowy piaskownicy z palet rozebranych na części pierwsze. Drewno z palet nie może być jednak wypaczone lub zbutwiałe. Deski trzeba też starannie oheblować - nie chcemy przecież narażać dziecka na to, że podczas zabawy wbije mu się w rękę drzazga. Drewno do budowy piaskownicy musi również zostać zaimpregnowane środkami chroniącymi przed wilgocią, grzybami i owadami. Dla dodatkowej ochrony, można je pomalować lakierem lub lakierobejcą po złożeniu całej konstrukcji piaskownicy. Na każdy bok piaskownicy będą potrzebne 2 lub 3 deski. Ich długość zależy oczywiście od wymiarów piaskownicy. Długość boku standardowej piaskownicy wynosi od 1,5 do 2 metrów. Jeśli będzie się w niej bawiło jedno lub dwoje dzieci, nie ma sensu budować większej. Oprócz długich desek do budowy boków, potrzebne będą kantówki, które znajdą się w rogach piaskownicy. Materiały do budowy piaskownicy Co jeszcze będzie potrzebne do budowy piaskownicy dla dziecka? Oto lista materiałów i narzędzi: zaimpregnowane i oheblowane deski o długości 1,5-2 m i szerokości minimum 10 cm 4 kantówki wkręty do drewna mata z folii lub agrowłókniny do wyłożenia dna piaskownicy wiertarko-wkrętarka szpadel sznurek i paliki miarka lakier, lakierobejca albo inny środek do zabezpieczenia drewna Budowa piaskownicy krok po kroku Zacznij od wyznaczenia w wybranym miejscu prostokąta o wymiarach planowanej piaskownicy. Najprościej zrobić to za pomocą sznurka i palików. Na wyznaczonym polu wykop nieckę o głębokości ok. 10 cm. Jej dno musi być płaskie i równe, należy usunąć z niego kamienie korzenie itp. Wytnij z agrowłókniny prostokąt do wyłożenia niecki. Możesz również użyć do tego folii, ale pamiętaj, żeby zrobić w niej niewielkie otwory w regularnych odstępach. Jeśli folia nie będzie przepuszczalna, woda zebrana w piaskownicy np. po deszczu nie będzie mogła wsiąknąć w ziemię. W narożnikach prostokąta osadź kantówki, a następnie przykręć do nich deski, które utworzą boki piaskownicy. Jeśli deski są długie i wąskie, możesz dodatkowo wzmocnić je poprzecznymi listewkami. Na tak powstałej ramie zamontuj 4 deski, które utworzą brzeg piaskownicy. Mogą być one nieco szersze niż deski użyte do boków - dzięki temu wygodnie będzie na nich siedzieć. Ich końce powinny być ścięte pod kątem 45 stopni, aby ładnie do siebie pasowały. Usługę przycięcia desek można zamówić, kupując je w markecie budowlanym. Aby piaskownica służyła przez lata, warto na koniec pomalować ją lakierem albo lakierobejcą, ewentualnie zaolejować. Piaskownica zamykana Piaskownice przyciągają nie tylko dzieci, ale i zwierzęta domowe. Niestety, w oczach psów i kotów piaskownica jest nie miejscem zabaw, lecz luksusową toaletą. Nie możemy dopuścić, by zwierzaki załatwiały się do piaskownicy. Najprostszym rozwiązaniem tego problemu jest zakrywanie piaskownicy w czasie, gdy dzieci się w niej nie bawią. Teoretycznie wystarczy do tego płachta brezentu i kilka kamieni, jednak zabezpieczona w taki sposób piaskownica nie wygląda zbyt ładnie. Dlatego budując piaskownicę DIY, warto pomyśleć o dorobieniu do niej zamknięcia. Nawet prosta pokrywka z kilku desek połączonych poprzecznymi listwami będzie się prezentować estetycznie i ochroni piasek przed zanieczyszczeniem przez zwierzęta, opadami oraz liśćmi spadającymi z drzew. Piasek do piaskownicy Gdy piaskownica jest już gotowa, pora napełnić ją piaskiem. Nie możemy jednak do tego użyć np. piasku budowlanego, który został nam po remoncie. Piasek do piaskownicy musi być drobnoziarnisty, miękki i wyjątkowo czysty, powinien mieć też atest PZH. Na szczęście można go kupić bez problemu np. w marketach budowlanych. Zwykle sprzedawany jest w 20- lub 25-kilogramowych workach. Ile piasku powinniśmy kupić? Do wypełnienia średniej wielkości piaskownicy potrzebna będzie ok. tona piasku. To jednak mocno przybliżone szacunki. Dokładniejszych obliczeń możemy dokonać za pomocą dostępnych w internecie “kalkulatorów piaskownicy”. Wystarczy wpisać w odpowiednie pola wymiary piaskownicy, a kalkulator sam wyliczy, ile worków piasku trzeba kupić. Przed wprowadzeniem do domu nowego dziecka powinnaś dokładnie zabezpieczyć dom przed dziećmi. Zapach dziecka będzie nie tylko atrakcyjny dla psa, ale powinieneś także pozwolić mu powąchać inne przedmioty znajdujące się w domu. Niektóre psy mają upodobanie do pewnych przedmiotów, na przykład do zapachu płynu do kąpieli dla niemowląt. Innym ważnym czynnikiem, o którym należy pamiętać podczas zabezpieczania domu przed dziećmi, jest nagła zmiana poziomu hałasu. Unikaj besztania psa, gdy zapoznaje się z dzieckiem Nie besztaj psa, gdy zbliża się do dziecka. Jeśli dziecko jest reaktywne na smycz, dobrym sposobem na nauczenie psa szacunku do dzieci jest ignorowanie go, gdy dziecko jest w pobliżu. Możesz też zastąpić zabawki dziecka zabawkami dla psa. Musisz przygotować otoczenie psa na przybycie nowego zwierzęcia, ponieważ będzie ono z pewnością nieco ciekawskie. Nie besztaj swojego szczeniaka, kiedy rośnie. Ważne jest, aby pamiętać, że rosnący pies daje Ci po prostu znać, że wkrótce będzie potrzebował trochę uwagi. Poza tym większość psów jest wystarczająco inteligentna, aby ostrzec Cię, że dziecko lub maluch mogą zrobić im krzywdę. Zbyt wielu właścicieli karze warczenie psa za brak chęci do zabawy i sprawia, że pies czuje, iż nie ma innego wyjścia, jak tylko ugryźć. W zamian naucz swojego pupila, jak być łagodnym i przyjaznym w stosunku do dziecka, i spraw, aby czuł się komfortowo w towarzystwie nowego dziecka. Przed zapoznaniem psa z niemowlęciem najlepiej jest rozpocząć interakcję stopniowo. Zapoznaj psa z zapachem nowego dziecka. Staraj się nie besztać psa za wąchanie stóp dziecka. Zamiast tego pochwal go za to. Dziecko to najpiękniejsza nowa rzecz na świecie, więc poświęć trochę czasu na to, aby pies mógł je powąchać i oswoić się z nowym nabytkiem. Pies podejdzie do dziecka z pogodnym i zrelaksowanym językiem ciała. Podczas pierwszego wprowadzenia dobrze jest trzymać psa na krótkiej smyczy. Pozwól psu obwąchać dziecko i spróbuj się do niego zbliżyć. Możesz się zdenerwować lub przestraszyć, jeśli pies podejdzie zbyt blisko do dziecka, ale nie szkodzi, jeśli będzie to trwało krótko i oboje będziecie potem zadowoleni. Unikaj besztania psa podczas socjalizacji z dzieckiem Jednym z najczęstszych błędów popełnianych przez ludzi podczas zapoznawania psa z niemowlęciem jest besztanie szczeniaka lub psa. Najlepszym sposobem socjalizacji nowego dziecka z psem jest unikanie besztania go. Jeśli tylko jest to możliwe, kojarz dziecko z pozytywnymi rzeczami. Kiedy pies widzi dziecko, powinien kojarzyć je z dobrymi rzeczami. Jeśli nie jest to możliwe, poszukaj profesjonalnej pomocy. Gdy dziecko jest już obecne, starannie zorganizuj jego wprowadzenie. Upewnij się, że w pomieszczeniu panuje cisza, a pomocnik trzyma smycz. Język ciała powinien być zrelaksowany i przyjazny. Mów do psa łagodnie i przekonaj go, że nowe dziecko jest dla niego czymś zabawnym i ekscytującym. Kiedy już się uspokoi, nagradzaj przyjazne zachowanie nowego dziecka. Nie besztaj go – to może tylko pogorszyć sytuację. Jeśli pies jest przybłędą lub niezdarnym kundlem, nagradzaj go smakołykami za spokojne zachowanie. Takie zachowanie zaprocentuje w przyszłości. Pies będzie bardziej zainteresowany dzieckiem, jeśli będzie wiedział, że jego właściciel jest przy nim obecny. Nauczy się też więcej o podstawowym posłuszeństwie. Chociaż obecność dziecka jest ekscytująca zarówno dla niego, jak i dla psa, powstałe zamieszanie może spowodować agresywną reakcję psa. Maluchy są często skłonne do zabawy, a dzieci często wykorzystują psa jako „pomocnika” podczas spacerów. Większość psów nie lubi, kiedy dzieci biorą je na ręce, ale należy pamiętać, że szczenięta nie są przyzwyczajone do tego, że małe dzieci trzymają je na rękach. Niemowlę nie ma kontroli nad chwytem i ciągnięcie go może spowodować tylko szkody, zwłaszcza jeśli pies jest starszy i silniejszy. Unikaj besztania psa przed zapoznaniem go z dzieckiem Jeśli chcesz uniknąć besztania psa przed zapoznaniem go z dzieckiem, możesz rozpocząć ten proces jeszcze przed jego narodzinami. Powinniście zacząć od kilku prostych komend i procedur dla nieagresywnego psa rodzinnego. Zacznij od komend siad i leżeć. Komendy te nigdy nie powinny być kojarzone z karą. Zamiast tego używaj ich jako nagrody za bycie cichym i spokojnym. Po pierwsze, nie dawaj psu żadnych zabawek, które były używane dla niemowląt. Niemowlęta są trudne do zaadaptowania i dezorientują psa. Jeśli planujesz dać psu zabawki dla niemowląt, upewnij się, że zamienisz je na zabawki dla psów. Niemowlęta są nieprzewidywalne, więc pamiętaj, aby mieć w zapasie zabawki dla psów. Nie pozwól, aby dziecko ciągnęło psa za ogon lub uszy. Pstrykanie i warczenie to naturalne zachowania psów i nawet najbardziej tolerancyjny pies będzie miał swoje granice. Kolejnym ważnym krokiem przed zapoznaniem dziecka z psem jest upewnienie się, że zarówno dziecko, jak i pies są spokojni przed spotkaniem. Pamiętaj, że dziecko to nowy zapach dla Twojego psa, więc chcesz mieć pewność, że pies szanuje Ciebie jako przywódcę stada. Nie besztaj psa przed zapoznaniem go z dzieckiem, ale też nie bij go. Socjalizacja psa z dzieckiem Pierwszym krokiem w socjalizacji szczeniaka z dzieckiem jest trzymanie go na smyczy. Wprowadź dziecko do pokoju i zacznij powoli, pozwalając szczeniakowi obserwować dziecko z pewnej odległości. Następnie powoli zbliżaj dziecko i nagradzaj szczeniaka za dobre zachowanie. Najważniejszą rzeczą jest monitorowanie każdego etapu tego procesu, zwłaszcza gdy szczeniak po raz pierwszy spotyka się z dzieckiem. Przy pierwszym spotkaniu dziecka z psem przywitaj się z nim serdecznie. Trzymaj je na smyczy i wprowadzaj stopniowo. Na początku zacznij od stóp i nie nawiązuj kontaktu wzrokowego. Zawsze pamiętaj, że wszystkie psy wykazują oznaki agresji. Jeśli czujesz się zagrożony, usuń dziecko z okolicy do czasu, aż pies się uspokoi i będzie miał czas, aby się wyciszyć. Upewnij się, że pies szanuje dziecko jako przywódcę stada. Spotkanie z noworodkiem może być dla psa przytłaczające. Jeśli pies nie miał wcześniej kontaktu z dziećmi, nowe dziecko może być dla niego denerwujące. Twoja codzienna rutyna i harmonogram ulegną drastycznej zmianie, a pies będzie potrzebował mniej uwagi niż wcześniej. Jeśli jednak Twój pies miał już kontakt z dziećmi, szkolenie przyniesie mu wiele korzyści. Dopóki nie będziesz zmuszać dziecka do interakcji z psem, będzie to dla niego naturalny krok. Jeśli chcesz uniknąć ataku paniki, socjalizację psa z dzieckiem należy rozpocząć na kilka miesięcy przed jego przyjściem na świat. Niektórzy eksperci zalecają zakup lalki imitującej noworodka. Dzięki temu pies będzie mógł się zaaklimatyzować w nowym otoczeniu dziecka. Po zaaklimatyzowaniu się psa w nowym środowisku można stopniowo wprowadzać przedmioty dla niemowląt i pokój dziecinny. W trakcie zapoznawania szczeniaka z nowym dzieckiem ważne jest, aby nowa rutyna była jak najbardziej spójna. Przyprowadzenie nowego dziecka do domu sprawi, że będzie ono czuło się bardziej komfortowo w pobliżu psa, a szczeniakowi nie zajmie dużo czasu przystosowanie się. W ten sposób możesz mieć pewność, że Twój pies pozostanie ważną częścią rodziny, kiedy pojawi się dziecko. Pamiętaj tylko, aby być konsekwentnym i postępować zgodnie z przewodnikiem socjalizacji szczeniąt przed pojawieniem się dziecka. Dwa paski na teście ciążowym wywracają świat do góry nogami. Ta wielka życiowa rewolucja obejmuje nie tylko przyszłych rodziców, ale też całe dotychczasowe stadko. Psy przyzwyczajone do bycia pupilkami, po pojawieniu się dziecka często spadają na drugi, trzeci, a nawet czwarty plan. Zdarza się, że w głowach młodych rodziców zaczynają się kłębić pytania dotyczące wychowania potomka i posiadania zwierząt. Czy to da się pogodzić? Da się. Ale jak to w życiu – do wszystkiego warto się wcześniej przygotować, aby uniknąć historii typu: “oddam psa, bo urodziło się dziecko”. Często powodem rozstania z psem wcale nie jest dziecko lub agresja psa wobec malucha, ale zaniedbania rodziców i chaos, którego nie da się opanować. Czy chcesz czy nie, ten sławetny chaos i tak Cie dopadnie, więc masz 9 miesięcy na to, żeby ogarnąć to, co może pomóc wszystkim w osiągnięciu życiowego zen. W domu każdy powinien czuć się dobrze, ale w obliczu takich zmian, warto o to wcześniej zadbać. Ważne, żeby pies przyzwyczaił się nie tylko do tolerowania malucha, ale też zaakceptował nowe warunki, wiedział, czego się od niego oczekuje i nabył podstawowe umiejętności, które poprawią jakość życia wszystkich domowników. Prawda jest taka, że im więcej zasad uda Wam się wprowadzić przed pojawieniem się dziecka, tym łatwiej będzie Wam przejść najtrudniejsze tygodnie. Być może (czego bardzo Wam życzymy), okaże się, że Wasza latorośl to ideał, a pies pokochał nowego członka rodziny od pierwszego wejrzenia, ale na wszelki wypadek warto się ubezpieczyć i kilka zasad wprowadzić. Jak przygotować psa na pojawienie dziecka i nie zwariować? Vesper akceptuje Olka, ale zachowuje bezpieczny dystans. :) (NIE)ZAWSZE RAZEM! Idziesz do kuchni, pies za tobą. Zamykasz się w łazience, pies drapie w drzwi. Robisz krok w stronę kanapy, a pies już tam na ciebie czeka. Jeśli w mieszkaniu pies nie odstępuje Cię na krok, a gdy Twoja ręka przestaje go głaskać, głośno upomina się o pieszczoty, możesz mieć problem. Być może teraz wydaje Ci się to urocze, ale gdy w domu pojawi się noworodek, takie zachowanie może być bardzo uciążliwe. Warto przyzwyczaić psa do tego, że w ciągu dnia są momenty, gdy opiekun jest dla psa po prostu niedostępny i żadne wymuszanie tu nie pomoże. Jak to zrobić? Zacznij od wprowadzenia kilkunastominutowych sesji, kiedy nie zwracasz uwagi na psa. Możesz w tym czasie dać mu jakieś zajęcie, np. konga lub kość, aby przekierować jego uwagę i tym samym ułatwić mu zadanie. Warto dodatkowo wprowadzić tzw. bodziec różnicujący, czyli jakiś znak dla psa, np. wywieszenie kawałka szmatki zawsze w tym samym miejscu albo przestawienie krzesła w nietypowy sposób – cokolwiek, co z czasem stanie się dla psa sygnałem: “Aha, krzesło stoi pod oknem, czyli nie ma co zabiegać o uwagę pańci, bo to i tak nic nie da. Lepiej pójdę spać.”. Koniecznie trzeba pamiętać o tym, że wszystkie próby zwracania psa uwagi na siebie trzeba w tym czasie konsekwentnie ignorować. Uwaga – patrzenie na psa to też zwrócenie uwagi! :) Jeśli pies nadmiernie domaga się uwagi, warto popracować nad zmianą takiego zachowania. Po takiej sesji bodziec różnicujący powinien zniknąć, dzięki temu nasz komunikat stanie się dla psa jednoznaczny i czytelny. Początkowo psie działania mogą przybrać na sile (“Jak to, zawsze gdy szczekałem, to pańcia głaskała?! Co się dzieje? Zaszczekam jeszcze głośniej!”), ale jeśli będziemy konsekwentni, to z czasem pies zrozumie, że to nic nie daje. Obu stronom łatwiej będzie przystosować się do nowych warunków. Dlaczego warto? Wierzcie mi, noszenie noworodka i potykanie się o własnego psa, który domaga się atencji to naprawdę duży problem. Nie chodzi tylko o frustrację obu stron z tym związaną, ale o bezpieczeństwo. Nikt nie chciałby wywinąć orła z dzieckiem na rękach, depcząc przy tym swojego czworonoga. 2. LUŹNA SMYCZ TO PODSTAWA! Spacery z psem przybiorą wkrótce inną formę. Jeśli jeszcze nie udało Ci się nauczyć psa chodzenia na luźnej smyczy, to najwyższy czas nadrobić zaległości. Ogarnięcie niemowlaka i psa, który wyrywa rękę z barku to nie lada sztuka. Technik uczenia czworonoga chodzenia na luźnej smyczy jest kilka, ale jeśli masz wątpliwości, warto poprosić o pomoc trenera. Czasami wystarczy kilka wskazówek, a efekty są widoczne od razu. Jeśli pies ma wyrobiony bardzo silny nawyk ciągnięcia na smyczy można sobie pomóc stosując specjalne szelki, do których smycz przypina się na klatce piersiowej psa – u nas bardzo dobrze sprawdza się model Front Range ze sklepu TIP-TOP. Dzięki temu pies napinając smycz będzie odwracany w Twoją stronę i siła ciągnięcia będzie zdecydowanie mniejsza (uwaga na szelki tzw. “treningowe”, których mechanizm polega na wpijaniu się psu w pachy, tych nie polecam). Same szelki nie oduczą psa ciągnięcia na smyczy, do tego potrzeba aktywnego działania właściciela i treningu, ale mogą złagodzić szarpnięcia, jeśli czasu na naukę pozostało Wam niewiele. Szelki zapinane z przodu świetnie spełnią swoją rolę, jeśli pies ciągnie na smyczy. / Model Front Range – 3. “JAK TO SPACER BEZ PAŃCI?!” Będąc w ciąży oczyma wyobraźni widziałam nasze wspólne spacery. Ja, pies i dziecko, słońce las i jeszcze Kasia z Odi. :) Jednak przez dobre dwa tygodnie po wyjściu ze szpitala spacer był ostatnią rzeczą na którą miałam ochotę. Nieocenioną pomocą była dla mnie Kasia, która zabierała Vesper razem z Odi na długie spacery, a nam zostały już tylko te “techniczne” wokół bloku. Jeśli mieszkasz w domu z ogrodem pies może przez ten najtrudniejszy dla Was okres przemęczyć się bez spacerów, ale w bloku – nie ma rady. Jeśli nie masz nikogo znajomego, kto mógłby wyprowadzać psa, warto pomyśleć o petsitterze. Jeśli pies jest nieufny wobec obcych, koniecznie trzeba odpowiednio wcześniej zaznajomić go z nową osobą. Wyprowadzenie psa przez zupełnie nieznaną mu osobę może okazać się niemożliwe, a po przyjściu dziecka na świat po prostu nie będzie czasu na spokojne zapoznawanie się. Jeżeli pies jest przyzwyczajony do długich spacerów, ich nagły brak może być dla niego bardzo frustrujący, dlatego warto o to zadbać wcześniej. 4. WÓZEK, NOWY OBIEKT SPACEROWY Nie dla każdego psa spacer u boku wózka będzie czymś oczywistym. Jeśli masz nieufnego, lękliwego psa, który nie przepada za rowerami, deskorolkami i innymi podobnymi sprzętami może okazać się, że wózek to też przerażający przedmiot. Wózek, jako niezastąpiony element każdej niemowlęcej wyprawki, pojawia się w domu zazwyczaj dużo wcześniej, niż sam niemowlak. Warto oswoić psa z tym nowym sprzętem jeszcze “na sucho” – kiedy dziecko już się pojawi na świecie pierwsze spacery są dla młodych rodziców na tyle stresujące, że na swobodny i nieśpieszny trening z psem praktycznie nie ma wtedy szans. Jeśli nie wiesz jak najlepiej się do tego przygotować, zajrzyj do naszego wpisu o oswajaniu psa z odkurzaczem – z wózkiem można pracować w bardzo podobny sposób. Nawet jeśli pies reaguje obojętnie na widok wózka i świetnie opanowaliście chodzenie na luźnej smyczy, częstym problemem podczas pierwszych wspólnych spacerów jest plątanie się smyczy i wchodzenie psa pod koła wózka. Jeśli pies ma tendencje do częstej zmiany strony chodnika, zrezygnuj ze smyczy typu flexi. Znacznie łatwiej poradzisz sobie ze zwykłą smyczą. Dla komfortu spacerowania, ale także ze względów bezpieczeństwa naucz psa chodzenia po jednej stronie wózka (tak jak chodzenia przy nodze) albo zmieniania strony tylko za wózkiem, nigdy przed (najechanie kołem na łapkę to nic miłego dla wrażliwego psa, a jeśli twój pies jest silny jak czołg, może najzwyczajniej przewrócić wózek). Pamiętaj też, żeby nigdy nie przyczepiać smyczy do rączki wózka, chyba że pies jest bardzo mały i masz pewność, że w razie pociągnięcia smyczy nie przewróci wózka. Współpraca z psem podczas prowadzenia wózka to podstawa. Warto to przećwiczyć jeszcze w czasie ciąży. Niektóre niemowlaki zasypiają lub uspokajają się tylko wtedy, gdy wózek jedzie – gdy go zatrzymujemy maluch natychmiast głośno obwieszcza światu, że stojący wózek nie jest fajny i jeśli nie ruszymy to czeka nas mała awantura (tak właśnie jest w naszym przypadku :) ). Ciężko jest pogodzić to z potrzebami psa: zatrzymywaniem się co chwilę i obwąchiwaniem krzaczków. Vesper musiała nauczyć się spaceru bez zatrzymywania się do miejsca, w którym mogę puścić ją ze smyczy. Dzięki temu, że ładnie reaguje na moje sygnały (cmoknięcie, “idziemy”) nie muszę smyczą ciągnąć jej za sobą. Dzięki temu pies wie, czego się od niego oczekuje, nie jest zirytowany, a niemowlak nie ryczy. ;) 5. “POKAŻ, CO TAM MASZ?!” Kiedy jeszcze byłam w ciąży odwiedzili nas przyjaciele ze swoim psem rasy border collie, Counterem. Counter pierwszy raz widział mnie z tak dużym brzuchem i kompletnie oszalał na jego punkcie. Próbował skakać na mnie, chodził za mną po domu i ewidentnie był nim zafascynowany. Ania, jego właścicielka powiedziała, że kiedyś bawiła się z nim chowając piłkę pod bluzkę i uciekając przed psem. W efekcie Counter cały wieczór czekał, aż wreszcie wyciągnę tę wielką piłkę spod ubrania. ;) Reakcja Countera była spowodowana głównie jego wcześniejszymi doświadczeniami, ale nawet bez tego psy mogą reagować podobnie, np. wtedy gdy będziesz trzymać dziecko lub nosić je w chuście. Warto przyzwyczaić psa do tego, że trzymasz coś na rękach, np. maskotkę albo lalkę zawiniętą w kocyk. Obserwuj wtedy psa – jeśli tak jak Vesper popatrzy tylko przez chwilę unosząc głowę z legowiska, to nie masz się czym martwić. Jeśli jednak będzie wykazywać nadmierne zainteresowanie, szczekać lub skakać na Ciebie – koniecznie odzwyczaj psa od takiego zachowania zanim dziecko pojawi się w domu. Reakcje psów na niemowlę są bardzo różne co widać na przykładzie Odi i Vesper. 6. WYBADAJ REAKCJE PSA Czasem bywa tak, że pierwsze dziecko, które poznaje pies to nasz własny maluch. Jeśli nie jest zaznajomiony z dziećmi, trudno przewidzieć, jak na nie zareaguje. A reakcje mogą być przeróżne – od czystej radości w postaci wesołego łaszenia się i piszczenia, przez pełne obaw zdystansowanie (“udaję, że tam nic nie ma” – tak np. zachowuje się Vesper), aż po zachowanie agresywne. Psy zazwyczaj najgorzej reagują na małe dzieci, które już potrafią same się poruszać (w dziwny dla psa sposób). Zaznajomienie psa z niemowlakiem, który przeważnie leży lub jest trzymany na naszych rękach powinno być stosunkowo łatwiejsze. Żeby przewidzieć jak może zachować się nasz własny pies dobrze jest odwiedzić znajomych, którzy mają małe dzieci lub chociaż wybrać się na pobliski plac zabaw i mając psa pod kontrolą, obserwować jakie emocje mogą wtedy towarzyszyć psu. Oczywiście nie polecam zbliżać psa do dziecka na siłę, wystarczy zobaczyć jak się zachowuje, kiedy obserwuje dzieci z pewnej odległości. Oswajanie psa z nowymi bodźcami będzie procentować w późniejszym czasie. 7. WYSYŁANIE NA MIEJSCE Jest to jedna z bardziej przydatnych umiejętności w domu. Z perspektywy kilku miesięcy, wiem, że jest też szczególnie cenna w momencie pojawienia się nowego członka rodziny. Zadbaj o to, żeby pies miał swoje wygodne legowisko do odpoczywania i naucz go komendy “na miejsce”. Aby jednak nie była to tylko sztuczka, w stylu “pójdę na miejsce, dostanę smakołyk i koniec zadania”, naucz psa, że po komendzie “na miejsce” powinien tam przebywać przez dłuższy czas, idealnie byłoby gdyby czekał na sygnał od Ciebie, kiedy może z niego zejść. Nie jest to trudne, ale wymaga sporo pracy, konsekwencji i czasu, więc warto zacząć naukę jak najwcześniej i stopniowo podnosić wymagania wobec psa. Legowisko powinno być azylem psa – miejscem, w którym czuje się naprawdę dobrze. 8. CO TO ZA WRZASKI?! Płacz dziecka prawdopodobnie będzie zupełnie nowym dźwiękiem dla Twojego psa. Z pomocą mogą przyjść nagrania płaczu, które można bez problemu znaleźć w internecie, np. tutaj. Przyzwyczaisz psa do nowych dźwięków po prostu odtwarzając je w domu i nic dodatkowego przy tym nie robiąc (większość psów z czasem zhabituuje się na ten bodziec). Możesz też sprawić, że pies zacznie przyjemnie kojarzyć nowe dźwięki wydając mu przy tym smakołyki. Jeśli masz zacięcie szkoleniowe, możesz nauczyć psa, że dźwięk płaczu jest dla niego komendą “na miejsce”. :) Dzięki temu kiedy niemowlak zacznie płakać, nie będzie trzeba dodatkowo ogarniać psa, bo sam pójdzie na swoje posłanie. Odgłosy, które wydaje dziecko – płacz, krzyk, śmiech to nowość dla psa. Warto go z nimi wcześniej oswoić. Na zdjęciu otulocyk od Powyższe zasady zapobiegają najbardziej powszechnym problemom. Każdy pies jest inny, więc możesz dowolnie dodawać własne punkty lub wykreślać te, które Was nie dotyczą. Najważniejsze jest to, aby obiektywnie popatrzeć na psa, zastanowić się, które zachowania mogą być najbardziej problematyczne i znaleźć najlepsze rozwiązanie jeszcze w czasie ciąży. Potraktuj to jak dobry wstęp do zbudowania wyjątkowej relacji, która może powstać między psem i dzieckiem. :) Trochę informacji na ten temat znajdziecie w poprzednim wpisie o psio-dziecięcych relacjach: Dziecko, pies i Twoje zasady gry. W kolejnym poście podpowiemy, co czeka Was dalej i o czym warto pomyśleć po przyjściu dziecka na świat. Powodzenia w treningach i niech spokój będzie z Wami! M. Psy niegdyś były zwierzętami typowo użytkowymi i musiały służyć określonemu celowi, wypełniając powierzone im zadania. W odniesieniu do ich pierwotnej funkcji rasy psów podzielono na grupy i sekcje. W roku 1983 Raymond Triquet na nowo zdefiniował ogół psich ras. Wyróżnił 10 grup o charakterystycznych cechach (podzielonych dalej na sekcje). Międzynarodowa Federacja Kynologiczna FCI (Fédération Cynologique Internationale) przyjęła ten właśnie podział jako oficjalny. Każdej rasie przypisuje się jeden kraj członkowski, który uchodzi za kraj jej pochodzenia. Poniżej znajdziesz opisy 10 głównych grup ras psów według FCI, natomiast w poszczególnych artykułach dowiesz się wszystkiego o historii, charakterze, zamiłowaniach, tendencjach, zdrowiu i potrzebach konkretnych ras psów. Grupy ras psów według FCI I Grupa FCI: Owczarki i inne psy pasterskie i zaganiające Wszystkie rasy z tej grupy łączy zamiłowanie do pracy. Psy pasterskie to inteligentne zwierzęta pracujące, cenione za swoją nieprzeciętną czujność. Mało szczekają i szybko podporządkowują się właścicielowi. Dla psów zaganiających natomiast najważniejszym narzędziem do pracy jest szczek, gdyż to właśnie za jego sprawą zaganiają trzodę w wyznaczone miejsce. Do mieszkania i krótkich spacerów psy te nie nadają się zupełnie. Bearded Collie przykładowo jest psem wesołym, zrównoważonym i łatwym do ułożenia. Typowy dla tej rasy jest wyraz pyska świadczący o chęci do zabaw i aktywności fizycznych. Rasa biały owczarek szwajcarski wywodząca się z Kanady stała się rasą samodzielną. Owczarki te kochają dzieci, są uważne i spokojne, doskonale nadają się na psy stróżujące. II Grupa FCI: Pinczery i sznaucery, molosy, psy górskie i szwajcarskie psy do bydła Do tej grupy obok pinczerów i sznaucerów zaliczane są również psy górskie i molosowate. Do ras w typie pinczera należą między innymi Doberman oraz pinczer miniaturowy. Zwierzęta te rozprzestrzeniły się ponoć w XIX wieku po Europie. Pinczer małpi to jedna z najstarszych ras (XV – XVI wiek), której wygląd nie uległ zmianom praktycznie w ogóle od czasu jej powstania. Zwierzęta te żyją około 15 lat i bardzo przywiązują się do ludzi. Chętnie się przytulają i poddają pieszczotom, są dobrymi psami stróżującymi, nie potrzebują dużo wybiegu. III Grupa FCI: Teriery W tej szerokiej grupie znaleźć można rasy małe, średnie i duże, teriery typu bull oraz miniaturowe. Za głównego reprezentanta grupy terierów za sprawą dostojnego i charakterystycznego wyglądu uchodzi Airedale Terrier. Rasa ta pochodzi z brytyjskiego hrabstwa Yorkshire. Pasterze, rolnicy i myśliwi potrzebowali odpornych, silnych psów zdolnych do polowań, także w wodzie, oraz do pilnowania bydła. Airedale Terrier nadawały się do tych zadań doskonale i ze względu na swoją niezawodność i wszechstronność szybko znalazły wielu zwolenników. Terier australijski na przykład nadawał się będzie i do mieszkania, o ile zapewni się mu odpowiednią ilość ruchu. Pierwotnie był on psem wykorzystywanym do pracy z trzodą ze względu na wytrzymałość fizyczną, odporność na chłód oraz siłę. Bardzo popularne na Starym Kontynencie są ponadto foksteriery. Były one w Anglii wykorzystywane swego czasu do polowania na lisy, o czym można przekonać się z licznych obrazów ilustrujących takich polowania. IV Grupa FCI: Jamniki Jamniki znane były już w średniowieczu. Usiłowano wykształcić rasę niską, która nadawałaby się do polowania zarówno na, jak i pod powierzchnią ziemi. Tak właśnie powstała rasa jamnik. Jamniki mają gęstą szatę, wykazują liczne umaszczenia pomiędzy czarnym a rdzawo-brązowym. Jamniki są zrównoważone, wytrzymałe, zwinne i mają dobry węch. Jamniki hodowane są w różnych wielkościach i z różnymi rodzajami i długością szaty. Muskularny jamnik szorstkowłosy standardowy nie potrzebuje duo wybiegu, a jego długość życia wynosi średnio 17 lat. V Grupa FCI: Szpice i psy w typie pierwotnym Do szpiców zalicza się psy zaprzęgowe, północne psy myśliwskie, północne psy pasterskie, szpice europejskie, szpice azjatyckie i pokrewne oraz rasy pierwotne i pierwotne myśliwskie. Niemieckie szpice są potomkami psa torfowego żyjącego prawdopodobnie w czasach neolitu i zarazem najstarszą europejską rasą. Szpice wyróżniają się piękną szatą z gęstym podszerstkiem. Odstające uszy i zuchwałe spojrzenie nadają szpicom zawadiackiego wyglądu. Szpice są żywiołowe, a także przyjazne i dość łatwe do wytresowania. Wobec obcych są raczej nieufne, wobec czego nadają się również na psy stróżujące. VI Grupa FCI: Psy gończe, posokowce i rasy pokrewne Psy gończe cechuje wyjątkowy węch, dlatego też od stuleci pomagają one człowiekowi w trakcie polowań. Wietrzą zapach, podejmują trop i szczekając podążają za zapachem. Przedstawicielami tej grupy ras są między innymi Foxhound angielski, pies gończy szwajcarski, ogar polski, Otterhound czy popularny Beagle. Posokowce wyspecjalizowane są w wietrzeniu rannych zwierząt kopytnych. Podobnie jak psy gończe mają doskonale rozwinięty węch. Przedstawicielami tej sekcji są posokowiec bawarski, posokowiec hanowerski oraz alpejski gończy krótkonożny. Psy gończe pracują w sforze, natomiast posokowce działają same. VII Grupa FCI: Wyżły Wyróżnia się wyżły kontynentalne, na przykład Braque, spaniele i gryfony, oraz wyżły brytyjskie, niderlandzkie i setery. Wyżły służyły do przynoszenia upolowanej zwierzyny. Od czasów wynalezienia broni palnej hodowane były coraz częściej. Są to zwierzęta wielozadaniowe, łączą w sobie wiele wspaniałych cech, na przykład posłuszeństwo i wierność, dlatego też są cenionymi kompanami. Nie powinny być jednak trzymane jako zwierzęta domowe przez początkujących właścicieli. Przynależą przede wszystkim w ręce myśliwych. VIII Grupa FCI: Płochacze, psy aportujące i wodne Psy aportujące do psy myśliwskie, które znajdują martwe dzikie ptactwo i przynoszą myśliwemu. Zadaniem płochaczy jest wypłaszanie z gąszczy drobnej zwierzyny. Do sekcji płochaczy należą Cocker spaniel angielski i amerykański, Springer spaniel angielski i walijski, Field spaniel, Sussex spaniel, Clumber Spaniel oraz płochacz holenderski (Kooikerhondje) oraz niemiecki. Spaniel amerykański, będący odnogą hodowlaną spaniela angielskiego, to najmniejszy wśród spanieli. Psy wodne nadają się na pomocników w łowieniu ryb. Chesapeake Bay Retriever (będący w sekcji psów aportujących) doskonale radzi sobie w wodnych polowaniach, znosi dobrze chłód wody, potrafi przebijać się przez lodową pokrywę i znajdować zdobycz. IX Grupa FCI: Psy ozdobne i do towarzystwa Zwierzęta z tej grupy służą człowiekowi przede wszystkim jako kompani i towarzyszce. Grupa ta jest obszerna, należą do niej sekcje biszonów, pudli, małych psów belgijskich, psów bezwłosych, ras tybetańskich, chihuahua, angielskich spanieli miniaturowych, spanieli japońskich i pekińczyków, kontynentalnych spanieli miniaturowych, Kromfohrländer i małych psów molosowatych. Przykładową rasą spośród biszonów jest biszon kędzierzawy (Bichon Frisé) – wesoły, niezależny i temperamentny. Psy rasy Bichon Frisé szybko się uczą i są łatwe do ułożenia. Bolończyk z kolei ma delikatną budowę ciała, jest przyjazny i nadaje się do życia w rodzinie. Boston Terrier z molosowatych cechuje się wyważonym temperamentem. Nazwa wzięła się z pierwszego miejsca jego hodowli, Bostonu lat 70. Jest to mądry, żywotny, zdecydowany i kochający pies. Rasa Chihuahua, od jej odkrycia w roku 1850, uchodzi za najmniejszą rasę świata. Przyjęło się, że Chihuahua pochodzi od psów ofiarnych starożytnego Meksyku. Psy tej rasy wykazują cały wachlarz różnych charakterów – można spotkać pieski Chihuahua od uważnych i wycofanych po rozbrykane i przyjacielskie. X Grupa FCI: Charty Długo-, krótko- czy szorstkowłose – opływowe, długonogie charty należą do jednych z najszybszych zwierząt lądowych na świecie. W zależności od pochodzenia wyróżnia się charty europejskie i orientalne. Charakterystyczne dla chartów orientalnych są ich wiszące uszy oraz prosta linia grzbietu, natomiast charty europejskie cechują uszy półstojące, wąskie. Zapoznaj się z asortymentem karm dla psów rasowych w sklepie dla psa zooplus!